Að vera pómó

Stundum held ég að það hreinlega borgi sig ekki að taka þátt í dægurmálaumræðunni og hvað þá að vera gagnrýninn og/eða ögrandi. Best er að vera pómó eins og það er kallað. Vera bara með huggulegar póstmódernískar athugasemdir um tíðarandann; vera með sakleysislega en samt skondna punkta um samfélagið og enda hverja athugasemd á orðunum "en þetta þarf svo sem ekki að vera svona."